«اوست نشسته در نظر…من به کجا نظر کنم؟اوست گرفته شهر دل…من به کجا سفر کنم؟»
گاهی تمام راهها به یک حضور ختم میشوند.نه چشم، توانِ دیدنِ دیگری دارد،نه دل، میلِ رفتن به جایی جز او.
در این اثر، کوشیدهام هیاهوی جهان را زیر لایههایی از بافت، زمان و سکوت پنهان کنم؛و تنها چیزی که از میان همه این آشوبها جان سالم به در برده،تپشِ سرخِ دل است.
شاید سفر، رسیدن به مقصد نباشد؛شاید پایانِ همه سفرها، اقامت در شهری باشد که نامش دل است.
«اقامت در تو »اکریلیک و ترکیب مواد روی بوم۱۲۰ × ۸۰ سانتیمترتیر ۱۴۰۵ – ساری
#نقاشیخط #هنر_معاصر #اکریلیک #هنر_ایران